Over mij

Paula de Loor- Meermans (1963)

Ruim 13 jaar coach ik professionals, die zorgen voor anderen, bij het (her)vinden van het plezier in hun werk. Voor die tijd heb ik jarenlang als verloskundige gewerkt. Ik weet dus goed wat werken in deze sector betekent: de dienstbaarheid, flexibiliteit en zorgzaamheid die het van je vraagt. Ook ken ik de gevaren die op de loer liggen om opgebrand te raken. Mijn motto is daarom: zorg voor de ander begint bij zorg voor jezelf. 

Al jong gedreven
Al jong wist ik dat ik vroedvrouw wilde worden. Een mooier beroep kon ik mij niet voorstellen. Als 23-jarige startte ik als zelfstandig verloskundige. 15 jaar lang begeleidde ik mensen bij de geboorte van hun kind en hun wordend ouderschap. Een bijzondere en inspirerende tijd.

Zorg voor zorgenden
Tot ik een grens bereikte. Ik wist niet meer waar ik de energie en zin vandaan moest halen. Ook de combinatie met het moederschap viel me zwaar. Ik was thuis altijd moe en vaak chagrijnig. Dat wat onuitputtelijk leek, was opgedroogd. Mijn grote vraag was: ‘hoe ben ik zover gekomen en had ik dit kunnen voorkomen? Voor een ander zorgen is prachtig, maar hoe zorg je eigenlijk voor jezelf?’ Ineens realiseerde ik me dat zorggevers zelf ook zorg nodig hebben! Ik besloot coach te worden en hier mijn werk van te maken.

Mijn werk als coach
Inmiddels 13 jaar verder ben ik een ervaren coach. Ik heb allerlei mensen begeleid bij vragen rondom de balans tussen werk en privé, werkontwikkeling, persoonlijk leiderschap en zingeving. Het is mijn passie om zorg-professionals zo te helpen dat ze goed voor zichzelf kunnen zorgen. Zodat zij weer met veerkracht en voldoening hun werk voor anderen kunnen doen. En weer hart voor hun vak krijgen.

Blijven leren is belangrijk
Als ‘Erkend coach’ ben ik aangesloten bij de ‘Landelijke Vereniging voor Supervisie en Coaching’ en bij St!R, een onafhankelijk keurmerk voor professioneel begeleiders. Via intervisie bevorder ik de deskundigheid en de kwaliteit van mijn werk. Zo blijf ook ik continu leren.

Bekijk hier een interview met Paula